Vegan pulled jackfruit 

Een stuk vlees is voor veel mannen een stokpaardje waarvan ze niet willen dat het afgenomen wordt. Ook voor de schrijver van dit artikel is een zomerse barbecue met spareribs, gegrilde worstjes en kipsaté een vooruitzicht om bij te watertanden. Menig lezer en aanhanger van Young & Fair klinkt dit waarschijnlijk als harde ruis in de oren. De recepten die wij plaatsen zijn dan ook vrijwel zonder uitzondering gebaseerd op een vegetarisch dieet. Natuurlijk is dit geen vanzelfsprekendheid, maar het past in onze filosofie van op een positieve manier de duurzaamste optie laten zien. 

Hoewel het steeds duidelijker wordt dat een flexitarisch dieet (waarbij je minimaal één dag in de week geen vlees eet) minder druk op het milieu en dierenwelzijn legt, is vlees eten in veel culturen een stereotype symbool voor mannelijkheid en ligt het percentage vrouwen dat vegetarisch dan wel veganistisch eet hoger dan mannen (60 tegen 40 procent in de VS). Vlees eten heeft een psychologisch effect dat diep in ons zelfbeeld vastzit. Heel veel mensen zijn er inmiddels eigenlijk, diep vanbinnen, wel van overtuigd dat veel vlees eten niet goed is. Maar het brein houdt er nu eenmaal niet van om tegen zichzelf te zeggen: je doet iets niet goed. Als je bang bent dat anderen je om je overtuiging gek vinden, past je brein je overtuiging aan op je gedrag. Kort gezegd hebben sommigen een duwtje in de goede richting nodig, te beginnen met hun dagelijks eetpatroon langzaam te veranderen naar meer plantaardige eiwitbronnen. De Raad voor Leefomgeving gaf in 2018 het advies aan de Nederlander zijn zuivel en vleesinname zoveel mogelijk te beperken. 

Ik moet bekennen dat ik tot enkele jaren geleden vrijwel dagelijks vlees at, maar ik heb dit inmiddels afgebouwd tot maximaal drie à vier dagen in de week. Dat gaat steeds beter, een dahl curry of een smaakvolle groenteburger gaan er goed in, maar een abrupte overgang naar vegetariër zal mij niet lukken. Het duurt lang voordat je uit je bestaande routines komt, creatief met groenten kan koken en leert op een verantwoorde manier voldoende voedingstoffen, met name vitamine B12, B1, ijzer en eiwit, binnen te krijgen. Het Voedingscentrum is dan ook in 2019 de campagne ‘Eetwissels’ gestart, waarbij je stapsgewijs naar een gezond duurzaam dieet volgens de Schijf van Vijf toewerkt. Flexitarisme is de meest logische haalbare stap, omdat je zodoende af en toe kunt ‘zondigen’ aan een stukje vlees, maar tegelijkertijd bewust met voeding omgaatwetende wat een poot, dij of borst van een compleet dier vertegenwoordigt.  

Om toch zonder schaamte voor je vrienden en met goedkeurende blikken van je partner aan het ‘dudefood’ te gaan, zónder dat daar een biefstuk of hamburger aan te pas komt, is er deze vegan pulled jackfruit. Jackfruit is een vrucht die gestaag vanuit de toko’s de schappen van de supermarkten verovert. In blik (o.a. van Fairtrade Original), maar ook in het versschap van de vleesvervangers, al dan niet gemarineerd. Jackfruit is een enorme (40 kg!) stekelige vrucht met een vleesachtige structuur dat zich ergens houdt tussen een artisjok en een ananas. Door de neutrale hartige smaak is de vrucht een veelzijdig ingrediënt dat eenvoudig naar wens te kruiden is. Dit broodje leent zich perfect als opwarmer (of late night snack) voor een ‘boys night out’.  

Hoeveelheid 

Voor 2 à 3 personen

Ingrediënten 

Voor de pulled jackfruit 

  • 2 blikken jackfruit in zout water – brine (Fairtrade Original in de supermarkt of bij de toko) 
  • 1 knoflookteen  
  • barbecuesaus (het lekkerst is er één met een al wat rookachtige smaak voor het pulled pork mondgevoel) 
  • 1 eetlepel gerookt paprikapoeder  
  • 1 theelepel cayennepeper 
  • 1 theelepel komijn
  • peper & zout 
  • scheutje olijfolie
  • 4 broodjes 

Voor de coleslaw 

  • 150 gram geraspte wortel 
  • 300 gram gesneden spitskool 
  • 3 eetlepels vegan mayonaise  
  • 1 eetlepel witte wijnazijn
  • ½ eetlepel grofgemalen mosterd 
  • evt 1 eetlepel honing en peper en zout naar smaak
  1. Verwarm de oven voor op 200 graden. Giet de stukken jackfruit af in een vergiet, spoel met water en laat goed uitlekken.  
  2. Wel ondertussen in een schaaltje met lauwwarm water de rozijnen. 
  3. Snijd de hele harde stukkenvan het fruit af en trek het fruit uit elkaar met je vingers of met behulp van een vork, zodat het de vorm en textuur van draadjesvlees krijgt. 
  4. Gooi ‘het vlees’ in een ovenschaal en breng op smaak met een fijngesneden knoflookteen, ongeveer 1/3 flesje barbecuesaus, gerookt paprikapoeder, cayennepeper, komijn, een scheutje olie en versgemalen peper & zout. Meng alles goed door elkaar en laat enkele minuten intrekken.
  5. Zet de ovenschaal met jackfruit voor 20 –  30 minuten in de voorverwarmde oven. 
  6. Meng de mayonaise, mosterd, azijn, honing en evt. peper en zout naar smaak tot een soepele dressing. Als deze te dik is kun je de dressing iets verdunnen met water. Hussel vervolgens de wortel, spitskool en rozijnen door elkaar en voeg tot slot de dressing toe.
  7. Beleg de broodjes eerst met depulled jackfruit, besprenkel met wat barbecuesaus en top af met de coleslaw. 

 Eet smakelijk! 

Bronnen: 

https://www.culy.nl/inspiratie/zo-maak-je-vegan-pulled-pork-van-jackfruit/
https://ikbenirisniet.nl/2016/10/24/pulled-jackfruit/
https://www.voedingscentrum.nl/nl/pers/persmappen/persmap-eetwissels.aspx
https://www.trouw.nl/groen/waarom-het-zo-moeilijk-is-om-geen-vlees-meer-te-eten-~ab75d553/
https://munchies.vice.com/nl/article/78ddm4/waarom-mannen-het-lef-niet-hebben-om-vegetarier-te-worden 

Tip: Een goede documentaire die laat zien hoe lastig het kan zijn minder vlees te eten als je het simpelweg lekker vindt is ‘Vleesverlangen’ uit 2015 (zie link: https://www.npo3.nl/3doc/21-05-2018/VPWON_1292954). Programmamaker Marijn Frank, bekend van het tv-programma De Keuringsdienst van Waarde, spreekt hierin openhartig over haar liefde voor vlees en toont haar worsteling duurzamer te eten. Ze gaat onder andere in gesprek met koks en geheelonthouders en confronteert zichzelf door een bezoekje aan duizenden plofkippen te brengen en een stage te volgen bij een koeienslachterij.  

Geschreven door: Jasper van de Krans