Hallo allemaal,

Dit is alweer de laatste blog die ik voor jullie schrijf terwijl ik in India zit! Over een paar weken, als ik weer in Nederland ben, zal ik nog even terugblikken op de afgelopen periode en de allerlaatste blog schrijven.

Pas kwam er een jongeman naar me toe en vroeg ineens: “Hoe gaat het?” Ik keek hem natuurlijk heel verbaasd aan, want tot die tijd had ik hier nog niemand Nederlands horen spreken. Dus ik vroeg hem waar hij dat geleerd had. En jawel: op Google Translate. En inmiddels weet ik de Hindi-variant: Aap kaise ho (spreek uit: Aap keh seh hoo). Ja, langzaamaan leer ik het wel, ook al ben ik bijna op de terugweg!

Waar ik me ook nog steeds over verbaas, is dat er hier, behalve mijzelf, nog iemand werkt die geen Hindi spreekt. En hij komt gewoon uit India! Hij heeft veel gereisd en heeft daar hele verhalen over. Hij is onder andere naar Kenia geweest, waar ik vorig jaar was. Trouwens, dezelfde heerlijke Chai die ze in Kenia kennen, hebben ze hier ook. Het is thee met melk en suiker, en ontzettend lekker. Misschien wel een gat in de Nederlandse markt?

Katoenplantjes in India

Katoenplantjes in India

Afgelopen week had ik een interview met Avinash, een collega. Hij werkt veel met de katoenboeren en ik was benieuwd of het moeilijk is voor een boer als hij besluit om voortaan biologisch katoen te verbouwen. Vaak is dat inderdaad het geval. Sommige boeren zijn al vijftig jaar boer, maar dan op de conventionele manier, dus niet-biologisch. Voor hen is het heel moeilijk om ineens op een geheel andere manier het land te verbouwen. Avinash vergeleek het met religie: als je bijvoorbeeld een christen bent, wordt je niet van de ene op de andere dag moslim. En als je moslim bent, stap je niet zomaar op een andere religie over. “Zo is het ook met de katoenboeren”, legde Avinash uit. “Daarom beginnen we met 10% van het land. Dat veranderen we in biologisch katoen. Voor de boeren is het dan niet moeilijk om het verschil te zien tussen biologisch en conventioneel en kunnen dan zelf beslissen of ze hun hele stuk land biologisch willen gaan verbouwen of niet.” Dit proces neemt al zo’n drie jaar in beslag, en als een boer de beslissing neemt om volledig biologisch katoen te gaan verbouwen, duurt dat nog eens drie tot vier jaar. Een heel proces dus!

Het is hier nog steeds warm, alleen ’s avonds en ’s nachts koelt het wat af. Maar zelfs dan is het heerlijk om buiten op het balkon te slapen, binnen is het dan namelijk nog steeds warm en benauwd. Hoewel ik het toch wel een beetje griezelig vind nadat er pas een slang op kantoor was. Maar volgens de mensen die ik erover sprak, komen ze niet op de balkons. Gelukkig, ik kan vanavond dus weer met een gerust hart het balkon op.

Diwali is het lichtjesfeest dat als één van de weinige feesten in heel India wordt gevierd

Ondertussen worden nu de voorbereidingen getroffen voor donderdag.  Diwali, het lichtjesfeest, is een van de weinige feesten dat in heel India gevierd wordt en het vuurwerk en de kerstverlichting worden nu alvast getest. Ik ben heel benieuwd!

Gisteravond ben ik met een paar collega’s naar de stad geweest. Ook daar waren straatkinderen. Ik weet dat je ze het best kan negeren, maar dat is zo moeilijk. Het liefst zou ik ze een dikke knuffel willen geven… We zijn in Nederland echt gezegend met al die sociale voorzieningen! Indore, de stad waar we waren, is bekend om het voedsel. We hebben dus vooral streetfood gegeten, leuk en lekker om al die verschillende gerechten te proeven. Hierbij een paar Indiase recepten. Ik heb de gerechten zelf niet allemaal geproefd, dus ik hoop dat het lekker is. Eet smakelijk!